Hola thuisfront.                                                                

Gisteravond heeft het nog flink geregend. Zo,n 35 mm regen is er gevallen.En het heeft flink geonweerd. 2x viel het licht uit en de televisie.  Konden niet uit eten , hebben toen maar in de bar van de alberge gegeten  wat de hospitalera nog in huis had. Lasagna en warme chocomelk toe. Het smaakte prima.

Hadden nog een leuk grsprek met een spaans echtpaar wat bij ons kwam zitten.

Het was nogal vol in de bar vanwege het slechte weer.

Van morgen om 6.15 gaan lopen. het was bewolkt, maar niet koud. Dus het truitje hoefde niet aan.Vandaag weer afwisselend door eucalytusbos, weilanden en kleine dorpjes.  In het begin ging bij mij het lopen niet zo lekker. Ik had wat last van de val van gisteren.  Om 11.15 gingen we wat eten . Toen heb ik even m,n wonderspray en 2 paracetamollen gebruikt. Het was in tussen ook gaan spetteren, dus even gewacht. En toen het weer droog was zijn we weer gaan lopen. De spray en paracetamol deden hun werk goed. Ik voelde als nieuw , had die dag nog niet zo lekker gelopen. En besloten toen om naar Monte del Gozo te lopen. Tot vlakbij Santiago. In Arca O Pino  (Pedrouzo) wat te eten en te drinken gehaald., toen weer veer verder gegaan. Na een lunch pauze en een fruit stop kwamen we om half 5 bij de refugio aan. We sliepen samen met een Schot en een Fransman. s-Avonds hebben we samen met de Schot gegeten. Hij had deze keer de Camino Primitivo gelopen. Voor het eerst heb ik nu ook het standbeeld van de pelgrims gezien. En vanaf die plek zie je ook de kathedraal liggen.

31 mei Vanmorgen om half 8 op pad gegaan. Er stond een fris windje, maar de zon was er ook al. Om half negen waren we bij het pelgrimskantoor . Het was nog niet open. Er stond al een hele rij pelgrims, en er ging dan ook een gejuich op toen het  kantoor om 9 uur open ging. Er waren heel wat balie,s open . Maar het was al 10 uur eer we daar klaar waren. Zijn toen naar de refugio van ARA gegaan. Die was zeer verrast dat wij weer de camino hebben gelopen. Naar de kathedraal voor de mis van 12 uur. En daarna naar het station voor de terugreis. Donderdag  2 juni om 9.25  vertrekken we vanuit Santiago.

1 Juni vandaag nog een beetje rond gelopen om afscheid te nemen van alle bekenden. En wat boodschapjes gedaan , rug zak alvast in gepakt.En dan  is de tocht  weer voorbij.

Ook deze keer was het weer bijzonder om de camino te lopen. Door andere afstanden  te lopen . En  in andere refugio,s  te slapen. Beleef je hem toch weer anders. En deze keer hebben we ontzettend geboft met het weer. We hebben maar 1x in de regen gelopen. De andere 3  buien vielen als we al in de refugio waren.

Lieve mensen dit was het weer. Hartelijke groeten van de twee peregrinos.  En tot een volgende Camino

Hola thuisfront.

Hier weer een berichtje van de Peregrinos. We zijn vanmiddag in Arzua aan gekomen. Om 12 uur waren we in refugio Ultreia. Ireen ! waar we 2 jaar geleden ook hebben geslapen. Gisteren van Portomarin naar Ponte Campana Mato 5 km voorbij Palas de Rei. En van morgen om 15 over 6 gaan lopen uit Campana naar Arzúa. Het is zelfs om 6 uur lekker om gewoon in je shirtje te lopen. De temperatuur loopt in de ochtend aardig op. Om 11 uur  steekt het zonnetje al heel gemeen, Op het ogenblik terwijl ik dit bericht schrijf, rommelt het . Maar nog geen regen. De refugio in Ponte Campaña was een verbouwde spaanse boerderij. Met maar 14 plaatsen.  Lekker alternatief . Net zoiets als Ave Finix. Maar dan wat netter. Wij hebben daar s-avonds ook gegeten. En het grappige is dan zie ook weer mensen terug van eerder op de route.We hadden eigenlijk op het plaatsje San Xulián gegokt. Maar daar was de herberg dicht. En dan moet je verder.Maar gelukkig was er nog plaats, Gisteren liepen we ook al om 6 uur buiten. We lopen zo vroeg omdat het in de middag veel te warm is. En in de ochtend maken we de meeste kilometers. We lopen veel door het bos dat geeft af en toe wat schaduw, en een lekker eucalyptus luchtje. Morgen denk ik dat wij naar Lavacolla lopen. En dan dinsdag morgen naar Santiago.

Lieve mensen dit was het weer. Hartelijke groeten van de peregrinos Kees en Jopie.

ps.Helaas ben ik vandaag een keer gevallen.

Hola thuisfront.

Vandaag Portomarin.Erg rustig in deze herberg, ca.25 pelgrims. Het was een pittige wandeling.Niet van wege de afstand,maar meer de weg .Veel omhoog en weer omlaag. Maar zonder rugzak lijk je wel te vliegen. Morgen richting Pallas del Rei. Misschien slapen wij er voor of erna. Dat licht er aan hoe het gaat. De beide refugio,s in P.d.R vind ik niet zo aantrekkelijk. Allle kamp gangers weer thuis ? En is het goed gegaan ? Ik ben benieuwd naar de trol en het schaap. Tot wanneer gaat Sari eigenlijk door  ?. Was dat open podium van Merel waar ik bandjes voor aan de jurk heb gezet ?  Dat ze op jou lijkt wisten we toch. Als alles zo blijft gaan zijn we dinsdag in Santiago. En dan achter de terug reis aan.Die  zou best eens twee dagen kunnen duren. Ook weer spannend om te doen. Het was niet zo heet  vandaag,22gr.

Het stuwmeer hier is verdwenen, de dam is stuk. nu stroomt de rivier weer. En zie je de restanten van wat er ooit heeft gestaan. Een raar gezicht als je afdaalt naar  Portomarin.

Dit was het wel voor nu .De Hartelijke groeten voor, Herman, Merel, Maarten, Pepijn, Pascal, Ron, Annemarie, Corine en Irene. En niet te vergeten Vlekkie.

Van de Peregrinos Kees en Jopie.

Hola thuisfront !!

Hier weer een bericht van de Camino.

Vandaag van Triacastella naar Saria , 21 km.

Om 6.15 vertrokken , het was nog donker. En de pijlen waren nauwelijks te zien.

Flink omhoog.  Het was bewolkt, maar niet koud geen truitje aan. Om tien uur was er eindelijk een bar en hebben we koffie gedronken.  We hadden toen al een groot deel van de route gelopen. Mooie route , heuvelachtig. Wie hebben mooie koeien gezien met grote horens. In dit gebied weer meer veeteelt. We komen regelmatig koeien tegen. Om 11 uur even een pauze bij een herberg , die nog niet open was wat gegeten. En de schoenen even uit gehad. Kees had last van z,n blaar. Om 12 uur waren we bij de refugio. Deze keer slapen we in Los Blasones. Die ligt naast ref. International. Vandaag hebben we aardappels en groente gekookt . M,n Maag ging een beetje raar doen. Vandaag kwamen we een oude bekende tegen van 2 jaar geleden. Hij sprak mij aan van Kennen wij elkaar niet? Was het Dieter de duitse meneer . Waar we 2 jaar gelden een tijd mee opgelopen hebben tot Santiago. Hij loopt nu met 2 vrienden. En zijn vrouw komt naar Sntiago . Hij vroeg naar Irene.Dit is wel heel bijzonder. Nu zie je hoe klein de wereld is. Morgen gaan we naar Portomarin 25 km. Zonder rugzak. Goed voor Kees z,n voeten. Het is nog steeds droog en een goeie tempararuur 22gr. lekker om te lopen.

We zitten nu op 111 km. volgens bar 111.  Gisteren heeft Kees Pannekoeken gebakken. Smaakte voortreffelijk.

Dit was het weer De hartelijke groeten van de peregrinos Kees en Jopie

Hola thuisfront.

Hier weer een berichtje van de peregrinos .

Vandaag aan gekomen in Triacastella.

Zondag22 mei van Foncebadon naar Ponferrada gelopen.

Maandag 23 mei van Ponferrada naar Villafranca de Bierzo

In Villafranca del Bierzo hebben we heerlijke kersen gegeten. Het n.l kersentijd hier. Overal langs de weg worden ze tekoop aan geboden.

Dinsdag 24 mei Villafranca del  Bierzo naar O:Cebrerio. En vandaag dus van O· Cebrerio naar Tricastella totaal ruim 111.4 km. Na vandaag zijn er nog 6 etappes te gaan. Op de route naar O·Cebrerio Hebben wij heel verstandig onze rugzakken verstuurd. Dus lekker ontspannen gelopen. De Laatste 2 dagen Hebben we aan het eind van de middag een buiregen. Gisteren zelfs met hagel donder en bliksem.

En ook nu hangt er een bui boven de stad. Ik ben bang dat er ander weer opkomst is. Maar ja zoals het de afgelopen 4 weken is geweest kon het niet blijven. En die poncho,s hebben we ook niet al die tijd voor niks bij ons gehad.

Morgen gaan we naar Saria. De Laatste dagen lopen we steeds met een zelfde groep . Je loopt los van elkaar maar soms slaap je in de zelfde refugio of eet je in het zelfde restaurant, wijn en Aqua worden broederlijk/ zusterlijk  gedeeld. We gaan in de ochtend vroeg op pad. Zodat we niet telang in de middag hitte hoeven te lopen. Kees had vandaag z,n eerste blaar.   Door geprikt en af geplakt moet het weer lukken.

Zijn alle klein kinderen weer terug van kamp ?

Lieve mensen dit was het weer  wat ons betreft  De hartelijke groeten van de Camino gangers Kees en Jopie

Hola thuisfront. Een beetje dom om 2x het zelfde bericht te versturen. Maar ja sommige spaan computers zijn niet zo snel´.

Vandaag van Astorga naar Foncebadon gelopen, 25,5 km. Om half 7 op pad gegaan ,de termometer gaf 13 gr. aan . Geen truitje nodig. Via een lint van gele lichtjes werden we de stad uit geleid. Langs de cathedraal en het gebouw van Gaudi. Een lange rechte weg de stad uit. Aaan het ein daar van een kappelletje dat al open was. Een mevrouw was al druk bezig met de bloemen. En ze vroeg iedere bezoeker zijn naam in het boek te schrijven en waar je vandaan kwam. Verder gegaan de lange rechteweg af. Na twee uur lopen was het tijd voor koffie. Rugzak af .En na een tijdje rugzak weer aan en weer verder. Het was een behoorlijk vermoeiende route. Behoorlijk vals plat. En intussen was het ook warmer geworden. Na 5 km een Kouwe cola en een bocadillo serano. Dat geeft energie. In Rabanal een fruit pauze. Het begon wat te spetteren maar het zette niet door. Opgefrist voor de laatste 6 km. weer verder gegaan. Een pittig stuk. Af en toe een donderklap. Boven de bergen ontwikkelen zich de buien, dat was gisteren ook zo . Je ziet dan in de veerte de buien . Maar waar wij lopen schijnt de zon. We zitten nu op 1.505 meter hoogte. Morgen gaan we naar Moliaseca, en dalen dan weer naar  610 mtr.

Dat wordt dus weer oppassen. Om half 2 waren we in de refugio. Een behoorlijk alternatieve. Wij slapen in een gebouwtje buiten de refugio, op matrassen. Maar het is er wel schoon en hoeven niet naar buiten voor de wc.

Hier hebben we vanavond ook gegeten, en morgen ontbijten we hier ook. Ze zijn alles voor het ontbijt al klaar aan het zetten. Muslie, Cornflakes en fruit. Ziet er goed uit.

Er zijn mensen die denken dat Kees familie is van Johan Heesters. Die artiest van 103 jaar. Laten we maar zo..

Lieve mensen dit was het weer . Rest mij nog de hartelijke groeten van de 2 peregrinos. En tot  schrijfs

Hola thuisfront.

Hier weer een beichtje van ons.

Gisteren vanaf  Virgen del Camino naar Villar del Mazerife gelopen. Niet zo,n grote afstand . Ongv. 15 km.. Een verademing om niet dat vervelende stuk uit de stad te moeten lopen. Vanuit de refugio eigenlik gelijk de camino op. Weg van de snelweg.,de 120. Deze alternative route is een verademing na een aantal dagen vrij dicht langs de weg te hebben gelopen. We waren dus lekker vroeg in de refugio, waar we 2 jaar geleden ook geslapen hebben. Na gedouched te hebben en het dagelijkse wasje. Lekker in het zonnetje gezeten. Langzaam liep de refugio vol met voor ons weer nieuwe gezichten. Na een middagdutje. Het dorpje door gelopen. Ze waren er een huis aan het afbreken.Zo,n huis van stro een leem.  Dat gaf een gigantiche stofwolk met dit droge weer. Een meneer zij dat wij met hem mee moesten lopen, hij bleek de man van het museo te zijn. Wat we daar tezien kregen wil je niet geloven. Honderden telefoons, in alle kleuren en soorten. Van die echte oude centraales met van die stekkertjes. Moertjes, fittings. Oud landbouw gereedschap. Toen nam hij ons mee een trapje af. Daar was een bodega met wijnpers. En Allemaal gangen. Er stond een omgekeerd wijn vat met kleine vaatjes erom heen als zitje. Daar moesten Kees en ik op gaan zitten , en wilde hij een foto maken. Een grappig baasje. We wilden een foto van hem ,maar hij moest eerst zijn pet op. Het bleek dat hij bij de telefoondienst had gewerkt. Ondertussen was het bijna 7 uur, etenstijd in de refugio. Een heerlijke maaltijd klaar gemaakt door de hospitalera. En jullie weten geen camino zonder vino. En die vloeide rijkelijk. Een groep Italianen begonnen te zingen. En binnen de kortste keren zong iedereen mee.. En om de beurt een lied in je eigentaal. Toen was het half 9 negen tijd om rustig te worden. En te gaan slapen.

Vandaag om half zes opgestaan. En om 6.15 waren we op weg naar Hospital de Orbigo. Ireen je weet wel dat dorp met die langebrug. Ze zijn de brug aan het restaureren. Hij wordt weer heel mooi. Om 9.15 waren wij in hospital de Orbigo. Daar koffie gedronken en wat gegeten. Water en brood in geslagen , en opweg gegaan naar Astorga, ca. 16 km. Totaal hebben wij vandaag ca. 32 km. gelopen. We hebben optijd gerust. Onderweg waar wij 2 jaar geleden een rustpauze hadden genomem bij een oude schuur. Woonde nu een jonge kerel . Die donativo fruit, allerlei soorten limonades, thee en water aanbood. Ik kreeg een grote schijf watermeloen van hem. Dat zijn van die bijzondere ontmoetings plekken op de tocht. Wij zijn doorgeloipen tot boven aan de weg waar de afdaling naar Astorga begint. Daar hebben wij een rustpauze gehouden. En toen de afdaling en laatste 4 km. naar de stad gelopen. Om half 4 waren wij in de refugio. We slapen nu op de oranje etage in slaapkamer Belorado. Een meneer uit frankrijk, een uit Weerselo Overijsel, en nog een maar waar die vandaan komt weet ik nog niet. Vanavond hebben we zelf gekookt . Een salade, brood en een lekker soepje .

Morgen zijn we van plan om voorbij Rabanal te lopen. En het wordt bijna saai , maar het weer is nog steeds erg mooi. Niet te warm. Maar vanmorgen om 6.15 kon het truitje al uit.

Lieve mensen dit was het voor deze keer. De hartelijke groeten van de twee pelgrims Kees en Jopie

Hola thuisfront.

Hier weer een beichtje van ons.

Gisteren vanaf  Virgen del Camino naar Villar del Mazerife gelopen. Niet zo,n grote afstand . Ongv. 15 km.. Een verademing om niet dat vervelende stuk uit de stad te moeten lopen. Vanuit de refugio eigenlik gelijk de camino op. Weg van de snelweg.,de 120. Deze alternative route is een verademing na een aantal dagen vrij dicht langs de weg te hebben gelopen. We waren dus lekker vroeg in de refugio, waar we 2 jaar geleden ook geslapen hebben. Na gedouched te hebben en het dagelijkse wasje. Lekker in het zonnetje gezeten. Langzaam liep de refugio vol met voor ons weer nieuwe gezichten. Na een middagdutje. Het dorpje door gelopen. Ze waren er een huis aan het afbreken.Zo,n huis van stro een leem.  Dat gaf een gigantiche stofwolk met dit droge weer. Een meneer zij dat wij met hem mee moesten lopen, hij bleek de man van het museo te zijn. Wat we daar tezien kregen wil je niet geloven. Honderden telefoons, in alle kleuren en soorten. Van die echte oude centraales met van die stekkertjes. Moertjes, fittings. Oud landbouw gereedschap. Toen nam hij ons mee een trapje af. Daar was een bodega met wijnpers. En Allemaal gangen. Er stond een omgekeerd wijn vat met kleine vaatjes erom heen als zitje. Daar moesten Kees en ik op gaan zitten , en wilde hij een foto maken. Een grappig baasje. We wilden een foto van hem ,maar hij moest eerst zijn pet op. Het bleek dat hij bij de telefoondienst had gewerkt. Ondertussen was het bijna 7 uur, etenstijd in de refugio. Een heerlijke maaltijd klaar gemaakt door de hospitalera. En jullie weten geen camino zonder vino. En die vloeide rijkelijk. Een groep Italianen begonnen te zingen. En binnen de kortste keren zong iedereen mee.. En om de beurt een lied in je eigentaal. Toen was het half 9 negen tijd om rustig te worden. En te gaan slapen.

Vandaag om half zes opgestaan. En om 6.15 waren we op weg naar Hospital de Orbigo. Ireen je weet wel dat dorp met die langebrug. Ze zijn de brug aan het restaureren. Hij wordt weer heel mooi. Om 9.15 waren wij in hospital de Orbigo. Daar koffie gedronken en wat gegeten. Water en brood in geslagen , en opweg gegaan naar Astorga, ca. 16 km. Totaal hebben wij vandaag ca. 32 km. gelopen. We hebben optijd gerust. Onderweg waar wij 2 jaar geleden een rustpauze hadden genomem bij een oude schuur. Woonde nu een jonge kerel . Die donativo fruit, allerlei soorten limonades, thee en water aanbood. Ik kreeg een grote schijf watermeloen van hem. Dat zijn van die bijzondere ontmoetings plekken op de tocht. Wij zijn doorgeloipen tot boven aan de weg waar de afdaling naar Astorga begint. Daar hebben wij een rustpauze gehouden. En toen de afdaling en laatste 4 km. naar de stad gelopen. Om half 4 waren wij in de refugio. We slapen nu op de oranje etage in slaapkamer Belorado. Een meneer uit frankrijk, een uit Weerselo Overijsel, en nog een maar waar die vandaan komt weet ik nog niet. Vanavond hebben we zelf gekookt . Een salade, brood en een lekker soepje .

Morgen zijn we van plan om voorbij Rabanal te lopen. En het wordt bijna saai , maar het weer is nog steeds erg mooi. Niet te warm. Maar vanmorgen om 6.15 kon het truitje al uit.

Lieve mensen dit was het voor deze keer. De hartelijke groeten van de twee pelgrims Kees en Jopie

Hola thuisfront.

Er is een computer dus ik dacht ik schrijf maar even, Vandaag via Leon naar La virgen del Camino  gegaan. We waren vroeg op. Om 7 uur op pad gegaan. En in Leon naar het touristen bureau voor inlichtingen over de bus.. We zijn dat hele vervelende stuk door Leon lekker met de bus gegaan. En om kwart voor 12 bij de refugio. Snel gedouched, en m,n wasje gedaan . En met de bus terug naar Leon. Even rond gekeken. En wat boodschappen gedaan. Toen weer terug naar de refugio. Het was van morgen alvroeg warm.Dus truitje al snel uit. Eerst nog een flink stuk langs de snelweg, soms heel dicht langs de weg. Maar om half negen hadden we het ergste gehad. En als er dan weer een bar is met koffie is het helemaal oke. Daarna verder richting Leon. En op een heel mooie picknicplek een fruit pauze gehouden. Na een lange trage klim zagen we de stad liggen.Voor Leon is nu een hele mooie voetgangers brug gekomen. Een hele verbetering en veel veiliger.Morgen gaan we naar  Villar Mazerif, zo,n 14 km. deze keer een krte afstand. We zijn al weer heel wat  pelgrims tegen gekomen die sneller gingen dan wij. Ik denk dat we allemaal ongeveer de zelfde tijd aan komen in Santiago. We zien wel. Vanmorgen onderweg een enkel spatje regen, maar verder warm en zonnig. Al dreigde het vanmiddag wel. Als het in de nacht regent is wel fijn tegen al het stof. Maar we zien morgen wel weer.

Beste thuisblijvers dit was het weer . De Hartelijke groeten van de Pelgrims

Kees en Jopie.

Hola thuisfront.

Hier weer een berichtje van de peregrinos.

Vandaag zijn we in Mansilla de las Mulas aan gekomen. Vanmorgen om 7.00 uur vertrokken uit Berciano del Camino. De herberg waar ik 4 jaar geleden ook met Margreet heb geslapen.Er is plaats voor 40 pers. Maar met matrassen uit gebreid tot 60 pers. Iedereen krijgt daar een bed. En allemaal mee eten. s-avonds was er een avond gebed. Maar dat stelde deze keer niet veel voor. Het is nog steeds warm en droog weer. Dus lekker stoffig. De schoenen zien wit van het stof. Om 9 uur waren we in Elburgo Ranero, en daar stond de koffie alklaar. Daarna nog even langs de herberg gelopen. Om kees zijn geheugen op twe frissen. Ook dit dorp is aardig op gefrist. Er was een nieuwe bar. Op sommige plaatsen worden nieuwe bars en refugio,s ge -opend . Zodat  het dorp wat leefbaarder wordt. De kikkers in de kikkerplas wensten ons luidruchtig buen camino. Het was een lange saaie weg van 13 km.. Op een picnickplek uit de zon onder de bomen een bammetje gegeten.

Daarna in  Reliegos een verfrissing genuttigd, een ujskouwe cola.Daarna door naar Mansilla de las Mulas. Om half 3 waren  we  in de refugio. Hartelijk ontvangen door de hospitalera. Die verzuchtte dat er veel mensen wilde slapen. Of we bezwaar hadden om op een bovenbed te slapen. Geen probleem voor Jopie en Kees. Lekker gedouched,  en m,n wasje gedaan. Gisteren niet gedouched , en vannacht in m,n kleren geslapen. Dus je begrijpt wel hoe hard die wasbeurt nodig was. In de vorige refugio waren maar 1 toilet en 2 douches voor de dames. dat was mij deze keer net iets te weinig. Liever stinken dan verdrinken. Morgen gaan we via Leon naar Virgen del Camino, 21 km. vandaag was 26 km. We hebben al 450 km. afgelegd.

De voeten gaan nog steeds goed. Onderweg af een toe de voeten laten drogen en luchten. Daarna zijn one voeten weer als nieuw. En hoeven wij niet met de bus zoals enkele pelgrims dat doen. Het is hier erg gezellig, op de binnenplaats zitten ze te zingen. Ik denk te veel vino.

Dit was het weer , de hartelijke groeten van de peregrinos Kees en Jopie. 

Ola Thuisfront.

Vandaag van Fromista naar Carrion de los Condos gelopen.

Een erg saaie route. Een kaarsrechte weg langs  de snelweg. Die gelukkig niet druk was. Na elk heuveltje een nieuw heuveltje.

Met eindeloze graanakkers.  Zo ver als het oog rijkt. Veel zijwind. Wat erg lastig lopen was. Je moet dan constant op je balans letten. Het was gelukkig droog, je zal maar de hele dag regen hebben. Maar het zonnetje liet zich toch weer zien. Om half een waren we

bij de refugio die om een uur openging. Er ston al een hele rits rugzakken.

En terwijl we daar stonden te wachten hoorde ik ineens he Jopie. Was het een van de nederlandse van uit J.P.d.port. Zij was met de nederlandse groep mee blijven lopen. En had zich nu over de kop gelopen.  Na een dag rust ging zij nu met de bus naar Leon. Waar zij met de anderen weer  verder gaat. We komen meer mensen tegen met een schema . Zij lopen zich bijna allemaal over de kop. De een heeft last van z,n knie. De ander van z,n enkel, of ze zijn moe. En moeten een dag bij slapen. Ik ben blij dat wij onze eigen Camino lopen.  De kontakten in de refugio,s zijn leuk.  En onderweg is het ook gezellig. Maar verder lopen wij , en zeker ik mijn eigen weg. Morgen zijn we van plan om naar Ledigos te lopen ongv. 23 km. Als het weer het toelaat. En anders stoppen we eerder. Dit was het dan weer.

De Hartelijke groeten van de twee pelgrims Kees en Jopie

Ola thuisfront.

Hier is dan weer eens een berichtje van de peregrinos.

Vandaag was het de derde etap voorbij Bourgos. 25 km. De benen zijn nog steeds goed. We vertrekken al voor 7 uur vanwege de warmte. In de middag

is het behoorlijk warm. pl.m.25 gr.  Na een aanloopje van 3km. vanmorgen , ging het 12 % omhoog. Deze beklimming deed ik nu voor de 3e keer, En het koste mij 20 min. met rugzak in een keer. De weg omlaag was 18%, en geheel gerenoveerd. Boven liepen we in eens in de wolken. ca. 50m. zicht. Beneden aangekomen weer volop zonneschijn. Die is de heledag blijven schijnen. Op deze route weinig schaduw. Na 2 uur lopen de eerste onderbrekeing. De meneer die er twee jaar geleden ook stond, met koffie en fruit. Was er nu gelukkig ook weer. En alles donativo. Na deze stop weer verder in de brandende zon.Dus veel water drinken.  Na een uurtje weer een stop in een kapel waar een herberg. is. Ook daar stond de koffie klaar. Gelijk een toilet stop gehouden. Dat moet ook gebeuren op z,n tijd. De route gaat de laatste dagen door de graanschuur van Spanje. Overal waar je kijkt graan en wind molens. Na een stuk lang s een  kanaal over een sluis liepen wij Fromista binnen. Om half 3 waren we in de herberg. Een privado deze keer.

Lekker m,n spulletjes in de wasmachine gedaan. Dat mocht wel na  2 en een halve week. Ik heb dus een lekker schone pyama. Vanavond in de refugio gegeten. 2 canadese dames bij ons aan tafel. Heel gezellig. Er zijn dit jaar veel canadezen op de weg.

Morgen naar Carion de los Condos. pl.m. 20 km. De verwachting  is regen. Maar misschien valt het mee. We zijn er op voor bereidt.

Dit was het dan weer  de Hartelijke groeten van de peregrinos Kees en Jopie.

Na 360 km.zijn we bijna op de helft. Dus nog even volhouden.

Ola thuisfront,

Hier weer een berichtje van de peregrinos.

4 mei van Viana naar Navarette 23 km. 5 mei  van Navarette naar Azofra 21 km.

6 mei van Azofra naar Santo Domingo de La Calzada 15 km. De Kerk met de kip en de haan.

In deze refugio hebben we 4 jaar geleden ook geslapen. En deze refugio is geheel vernieuwd.Alle zalen hebben  plaatsnamen die met de camino te maken hebben. Er was ook iemand voor de voeten. Hij kwam om 4 uur en om 8 uur was hij pas klaar. Op deze afstand , sinds S.j.P d P. Zijn er heel wat kreupelen.

Er mocht zelfs een mevrouw niet verder. Zij heeft een ontstoken been. Ontstaan door  het doorprikken van een blaar. Zij  mag 3 dagen niet lopen. Er was bij de afdaling  een duitse meneer gevallen, hij heeft 2 hechtingen en een blauwoog.

Zo zien jullie maar weer dat ik het niet alleen ben die wel eens de grond kust.

Verder is het s-ochtends tussen 5 en half zes aardig onrustig. Er worden dan al driftig rugzakken gepakt. En dan begint de grote run naar het volgende bed.

Dat is minder leuk  deze keer.

Vandaag 7 mei.

Na tien dagen mooi weer, was het vandaag de eerste regendag. Om 12.45 waren we in de refugio in Villa Mayor del Rio.  En hebben hier lekker gegeten.

In de loop van de middag is het weer droog geworden. En heeft zelfs de zon weer geschenen.. Onderweg kwamen we ook nog 2 fieters tegen uit Oisterwijk nb. Zij hadden op dat moment 1943 km gefietst. Even lekker gekletst. Vanmorgen hebben we afscheid genomen van 2 Ieren en Bert uit hilversum. Zij gingen met de bus naar Burgos. En lopen dan weer een stuk verder.

Tot aan Burgos doen wij het rustig aan. Drie etappes van 16.7-18.2 en 21.4.km.

Als alles gaat zoals nu. Zijn we dinsdag in Burgos.

Onze benen en voeten zijn nog goed.

De hartelijke groeten van Kees en Jopie

Hola thuisfront.

Hier weer een berichtje van de pelgrims.

Gisteren van Estella naar Los Akros gelopen. Na het ontbijt , om half 8 op pad ge gaan. Na 20 minuten het truitje uit.Het was veel te warm. Kees liep voor mij uit .En bij een splitsing ging hij recht door.En ik ben rechts afgegaan. Beide wgen gingen naar Los Akros.Mijn weg kwam langs de Bodega waar een tappunt is waar je gratis wijn kan proeven. Maar net als 4 jaar geleden kwam er weinig uit. Een hele teleurstelling voor veel mannelijke pelgrims.

In Azquita , zag ik Kees weer op een bankje zitten wachten. In villa Major de mon  jardin hebben we koffie gedronken. Daar zagen we de hele hollandse club ook weer, en hoorden we het nieuws over Bin  Laden. Toen het teveel ouwe jongens krentebollen werd zijn wij door gelopen. En waren  toen om 13.00 in de Belgische refugio. Daar kregen wij een 4 persoons kamertje. Er kwam een frans echtpaar bij. Zo,n stel fransen waarvan je denkt . Ik nooit naar frankrijk. Maar gelukkig zijn er veel meer leuke fransen op de Camino. In de loop van de dag was het behoorlijk warm geworden. En sommige pelgrims raken dan gesresd. Maar als ze dan gedouchd hebben valt het allemaal wel weer mee.We hebben zelf gekookt. En tijdens het koken  raakte we aan de praat ( met handen en voeten)met een 74 jarige italiaan, genaamd Miquel. Hij is bezig aan zijn 6e camino. Een spraakzaam baasje. Het is grappig als je goed naar elkaar luisterd en kijkt . Kom je een heel eind. En valt de taal barrierre weg. Na het eten zijn we naar de mis geweest. En na afloop kregen we de pelgrimszegen, en moesten we vertellen waar we vandaan kwamen. En een kaartje met het pelgrims ge bed. Ieder in zijn eigen taal. Net als op de t.v. Nu niet bedankt voor de bloemen. Maar buen camino en tot ziens. Daarna snel de slaapzak op gezocht.

Vandaag waren onze franse kamer genoten al vroeg aan het pakken. Wij zijn om 6 op gestaan.En na onze rugzak in gepakt te hebben. Om 7 uur gaan lopen. Om 8 uur 45  waren we in Samsol bij een bar.Waar we hebben ontbeten. Met een bocadillo ommelet en koffie. Daarna konden we verder.Na een paar klimmetjes  en gemene afdalingen , waren we om 12 uur in de refugio te Viana. De eerste 150 km hebben we goed doorstaan. Nog steeds mooi weer. De hartelijke groeten van de pelgrims Kees en Jopie.

Ola thuisfront.

Hier weer een bericht van de peregrinos.

Zij maken het goed. Geen blessures. Gisteren van zubiri naar Pamplona gelopen.

En vandaag van Pamplona naar Puenta la Reina. Het is nog steeds mooi weer.s,Middags wordt het zelf heet. Dus drinken  en  nog eens drinken.Teon wij aan kwamen in de refugio in Pamplona  in refugio Paderborn. Werden we  Ontvangen met een glaasje fris en een biscuitje. De hospitaleras zij dat als hij een hoed op had gehad , hij die voor mij af had genomen. Hij vond mijn rug zak veel tezwaar. En zij dat ik wat terug moest sturen..Dus Annemarie er komt een pakketje bij jou met overtollig spul.

Verder lopen w met de zelfde groep mensen .Al is het niet zo dat  we met elkaar oplopen. Maar je komt elkaar regelmatig tegen.Verderr lijkt de route helemaal nieuw.Al zijn er soms herkennings punten. Maar de binnen komst in Puenta la Reina was voor mij helemaal nieuw. Het is nog steeds veel klimmen en dalen. Dus de knietjes hebben het zwaar te verduren. Maar tot nog toe gaat het prima.Er zijn weinig sneizers,het slapen gaat ook goed.Het is wel te merken dat mijn rugzak iets lichter is , maar als het water erbij in zit is hij nog steeds 10 kg.Vanavond kunnen we weer in de refugio eten en hoeven dus niet meer de deur uit. En dat is een groot voordeel. Want deze refugio licht hoog. Je komt er via een kuitenbijtertje.

Dit was het even voor vandaag  de Hartelijke groeten nan de Peregrino,s Kees en Jopie

Ola thuisfront, hier dan een berichtje van de peregrinos.

Na twee zware etappes zijn we nu in zubiri. Gisteren van St.Jean pied du port

naar Roncevalles. Ik was zoverstandig om mijn rugzak vooruit te sturen. Het was een zwareklim, maar de moeite waard. Om halfacht zijn we gaan lopen

een prachtige zons opgang, met mist vlarden boven de landerijen en in de bergen.

Er sond een frissewind, maar later kon het jasje toch weeruit. Hoe hoger we kwamen des te meer wind.Op duizend meter was het be hoorlijk nevelig. Van die prachtige flarden, witte wieven. In refugio d·orison  koffie gedronken. Telkens kwamen we de zelfde groep pelgrims tegen. Zoals altijd vele nationaliteiten

Daarna weer verder gelopen, alsmaar om hoog.Tot ruim 1400 meter.

Ik heb het grootste gedeelte alleen gelopen.Ik was  het   eerste in Roncheval.

Kees kwam een kwartier later, helemaal afgepijgerd aan. Hij was zo gaar, hij heeft zij n rugzak laten vallen waar hij stond. Maar na een ijskouwe cola en een douche was hij weer het ventje.

Ik hadf deze route niet willen missen.Ondanks de lage wolken waren er mooie vergezichten. En zo hoog lopen er kudde,s paarden met veulens.

En de natuur  is daar ruig ,en er bloeien veel orchideen.

Na het pelgrims menu en de pelgrimsmis met dito zegen . Was het bedtijd.

Vanmorgen donderdag 28 april

Om halfzeven opgestaan en wat gegeten.

Om kwart voor acht op weg gegaan. Wederom vandaag een pittige etap.

Het weer was zonnig dus snel de jassen weer  uit. pet op. Veel klimmetjes en lastige afdalingen. Het was vooral lastig door de losse stene.

Maar om halfvier waren we in Zubiri, in de refugio.Hier hebben we vanavond ook gegeten. We zaten aan een tafel van elf, waarvan , 6 verschillende nationaliteiten.  Heel gezellig.

Het is nu half negen pelgrims bedtijd. Kees staat met een hollandse canadees te biljarten. Die na veertigjaar nog perfect nederlands spreekt.

Nou lui dit was het voorlopig. Jullie horen nog van ons.

Hartelijke groeten van Kees en Jopie

dinsdag 19 april 2011

Vandaag over een week vertrekken wij vanaf Rotterdamcentraal naar

St.Jean Pied de Port.Om op woensdag morgen te beginnen aan onze tocht naar Santiago de Compostella. Wij hopen dat julli de thuisblijvers weer met plezier onze tocht volgen. Wij vinden het leuk als jullie af en toe wat van jullie laten horen.

tot lezens dan maar.

Groeten Jopie en Kees

Hola thuisfront,

Hier nog een bericht uit Santiago. Gisteren zijn de drie pelgrims met de bus naar Finisterra/Fisterra geweest. Een lange rit van drie uur heen en drie uur terug. Over bochtige wegen, omhoog en omlaag. Na een uurtje ging Irene maar snel naast de buschauffeur zitten, anders was het misschien wel helemaal misgegaan.

In Finisterra even koffie gedronken en toen op weg naar de vuurtoren. Dat was toch wel drie kilometer lopen.

schaduw van een pelgrim bij Finisterra

Bij de vuurtoren houdt het land op. Op de rotsen verbranden de pelgrims iets. Er waren veel plekken te zien waar iets gebrand had, er was ook een vuurtje waar net een pet en een wandelstok op gelegd werd. En dan natuurlijk naar de zee staren, de atlantische oceaan. Nu is de reis echt voorbij. In Finisterra krijg je ook een stempel in de refugio met daarop Final de route.                 

Dus mocht je als pelgrim nog het idee hebben dat je verder wil lopen, dan moet je echt ergens anders wezen. ( tijd voor de voetreis naar Rome)

Na een uurtje of wat rondlopen zijn we weer terug gegaan naar het dorp. En later weer drie uur in de bus. De terugreis was een stuk aangenamer. In de refugio zoetje broodjes als diner gegeten en na een potje klaverjassen voor beginners ( Kees en Irene, Kees weer gewonnen) naar bed.

Vandaag zijn we van toeristen veranderd in zwervers. Eigenlijk is alles bekeken, maar je moet uit de refugio. Eerst maar eens op het station gegaan. Later weer door het oude centrum. Langs alle souvenirwinkeltjes. Het regende de hele tijd, dan voel je je nog wat meer ontheemd. Uit eindelijk in de kathedraal een schuilplaats gezocht. De mensen liepen weer langs Jacobus. Het vat was opgeborgen in de kast. Er werd nog een stel getrouwd, er stonden twee giga Hummers voor de kerk als trouwwagen.

Bij de grote supermercado proviand gehaald voor de terugreis van morgen. We moeten toch 24 uur zien te overbruggen, uiteindelijk gaan we met een voorraad van een week naar huis. Er zijn hier ook zoveel lekkere dingen. ( Ja Ron, voor jou neem ik een chorizo worst mee). Straks de tassen voor zover inpakken en dan morgen opweg naar huis.

Van af deze plek willen we alvast iedereen beanken die zo met ons meegeleefd hebben. Het was leuk jullie reacties te lezen. Bedankt ook voor de zorgen voor het huis en de konijnen. We zien jullie weer in Nederland.

En Joke je krijgt van Ara twee dikken kussen, worden maandag door Jopie overhandigd.

Adios, hasta luego

Groetjes en knuffels por todos

Kees, Jopie en Irene

Hola thuisfront,

Woensdagochtend, na een hele onrustige nacht opgestaan. de mensen krijgen het hier in hun bol. De regels van pelgrimeren worden aan de kant gegooid. Om 5 uur ging het licht al aan. Kees was opgestaan, hij dacht dat het 7 uur was. Helaas, iets te vroeg uit bed. Om tien voor 8 gingen we uit Pedrouza weg.

Het liep wel lekker, al vrij snel zagen we het vliegveld van Lavacolla. Met ook een vliegtuig dat zeer waarschijnlijk vol zat met pelgrims die naar huis gingen. Zij hadden de tocht al volbracht, wij moesten nog een stukje.

Bij San Paolo een bakje koffie met santiagotaart. Bij het cafe was de wasplaats waar de pelgrims zich vroeger wasten, zodat zij met een schoon gezicht de kathedraal voor het eerst konden aanschouwen. We gingen nog door het bos, en langs het vliegveld en voor we het doorhadden stonden op Monte de Gozo. Bij het monument ter ere van het bezoek van de paus( de leuke paus)in 1989. Vanaf deze heuvel kun je de stad Santiago al zien liggen.De kathedraal is niet zo makkelijk te zien. We hebben even rondgekeken.

We hadden het plan om daar te overnachten. Maar omdat het lopen zo makkelijk ging hebben we de laatste 5 kilometer er achteraan geplakt.  Om 1 uur stonden we bij het bord Santiago, Jopie voor de tweede keer, Kees en Irene voor de eerste keer. De tocht volbracht.

Jopie had een slaapplaats bij Acuario geregeld, die rende het laatste stukje naar " huis" . De Hospidaleria Ara herkende de grijze Johanna meteen. Ze vond het ook leuk dat Johanna nu met een Johannes op pad was.

Rugzakken achter gelaten en lichtvoetig naar de kathedraal en het kantoor van de pelgrims gelopen. Kees en Jopie een echte compostella opgehaald, Irene moest weer teveel nadenken over de beweegredenen van deze tocht. Dus heeft zij een andere versie gekregen.

Daarna nog langs Jacobus. Om 16.00 uur was zijn siesta ook voor bij en mochten de mensen weer langslopen om hem te omhelzen. Sommigen gaven hem echt een dikke knuffel. 

Daarna naar de aubergue, maar niet voordat we vijf boodschappentassen met proviand en vooral BROOD bij de supermercado gehaald hadden.

Vandaag 14 mei om 12 uur naar de pelgrimsmis. Daar werden de nationaliteiten van de pelgrims genoemd en het punt vanwaar ze begonnen zijn. Wij kwamen ook voorbij. Een grote groep pelgrims uit Freiburg had een donatie gegeven en dat betekende dat het vat geslingerd ging worden. Spectaculair, vier mannen houden het touw vast. 1 man geeft het vat een duw en na twee keer schommelen krijgt het vat zoveel vaart dat het tot aan het plafond van de kerk komt.En dat is al gauw dertig meter. Met een behoorlijke vaart schiet het door de zijbeuken van de kathedraal. Die katholieken begrijpen dat je een beetje show in de kerk moet maken om publiek te trekken. Het zag er indrukwekkend uit. Jopie was ook erg blij dat het dit keer wel gebeurde. Dat moet je gezien hebben.

Daarna door de stad gelopen met honderd souvenierwinkels. Na de siesta in het kathdraal museum geweest. Met veel mooie schatten. Morgen naar Finisterra.

Dat was het voor vandaag, groeten van Jopie , Kees en Irene

(We zullen de groeten aan de hospidaleria doorgeven Joke)

Dikke knuffels, hasta luego!!

Dinsdag 12 mei 2009

Hola thuisfront, vandaag van Arzua naar Pedrouzo gelopen. Een etappe van 19 kilometer. Na de regen van vannacht was het vanmorgen droog. Er vielen nog wel wat druppels maar die kwamen uit de bomen. Het pad ging weer door een eucalyptusbos. Nu zag dat er wel wat treuriger uit. Na ruim twee uur lopen was het tijd voor de koffiestop. Kees had net alle stoelen droog gemaakt toen het opnieuw begon te regenen. Na de koffie was het snel weer droog, maar even later begon het harder te regenen. Dus de poncho's aan en even geschuild in een bushokje.

Toen het een beetje opklaarde doorgelopen en ergens een broodje gegeten. Daarna opnieuw staan schuilen in een bushokje omdat er een enorme plensbui voorbij kwam. Daarna was het leed geleden en konden we doorlopen tot aan Santa Irene. Daar in de municipal een stempel gehaald en een foto gemaakt bij het plaatsnaambord.

Santa Irene

Kwart over drie/half vier waren we in de aubergue Porta de Santiago. Een mooie herberg met een binnentuin, waar we niet in mogen. Alles weer uitgepakt en neergelegd, gedouched onder een regendouche. Alsof er nog niet genoeg regen gevallen was. Verder weinig gedaan

 auberge Pedrouzo?

Zojuist wezen eten. De kelner kan wel wat bijscholing gebruiken. Het werd een surprise menu, omdat de gerechten die we bestelden niet gebracht werden of bij nader inzien uitverkocht waren. Maar het had een hoge amusementswaarde. Zoveel mogelijk alledrie hetzelfde gegeten om hem niet in verwarring te brengen.

Morgen lopen we tot vlakbij Santiago en donderdag gaan we dan Santiago binnen. Nog even en dan zit het er weer op.

Groeten van Kees, Jopie en Irene

Knuffels voor de kids!

Hasta Luego!

Hola thuisfront,

Hier alweer een bericht van de santiagogangers. Vandaag van Melide naar Arzùa. Na een goede nachtrust, Kees had nog niet zo lekker geslapen deze reis, vertrokken vanuit Melide. Om tien voor acht waren we op de camino. Het was lekker opgefrist, want vannacht heeft het lekker geregend. De zon kwam alweer door de wolken heen. De jasjes konden al vroeg uit. Veel door eucalyptesbos gelopen, met die typische kattenpieslucht. Jopie vond het een mooie etappe, met af en toe een kuitenbijter. Om 5 over twaalf waren we al bij de aubergue Uritrea in Arzua. Daar konden we al terecht en toen we onze slaapzakken neer gelegd hadden begon het buiten te regenen. Dat was dus weer mooi uitgekiend.

                                                               Arzua

Voor morgen ziet het er niet zo mooi uit, af en toe regen. Dan gaan we zo´n 19 kilometer lopen. Zojuist hebben we lekker gegeten. Het pelgrimsmenu smaakte goed. Lekkere kikkererwtensoep met stukjes worst en vlees dat Irene niet helemaal kon herkennen. En lekkere vis voor Jopie en karbonade voor Kees.

We gaan zo alweer tanden poetsen en naar bed. Op een slaapzaal met veel stinkende mannen.                                                                                                          

Ik hoop dat ze niet te veel snurken, anders gaat Jopie keihard zingen: " IK BEN BIJNA WAAR IK ZIJN MOET !!!!!!."

Oja, achter een muurtje, hier in Arzua, zaten zomaar tien konijnen op een rommelveldje. Wit, zwart en grijs. Jammergenoeg niet genoeg ruimte in de rugzak van Irene, anders had zij ze allemaal meegenomen. Samen met alle zielige hondjes en paarden die je hier overal ziet lopen en staan.

Veel knuffels van Jopie, Kees en Irene aan jullie allemaal

En speciaal aan Annemarie en Corine: Zorg goed voor Rom en Rosie!

Groetjes en buenas noches! 

Hola thuisfront,

We lopen een beetje achter met het weblog. Af en toe is de verbinding niet zo goed, geloof ik. Maargoed, het gaat nog steeds prima hier in Galicie.

Vandaag, 10 mei 2009, van Pallas de Rei naar Melide gelopen. Vroeg uit bed, na een onrustige nacht met twee snurkers op de kamer. We waren om half 8 al op de camino. Om 5 over half 8 lag Jopie op de camino, maar geen grote verwondingen. Nu is alleen de andere knie van de boek ook stuk. Mooie pleister op de knie en toen verder. Na een uur en drie kwartier een ontbijt genuttigd en wat later een bakje koffie met een lekker groot stuk cake, want het is tenslotte moederdag. Na de koffie doorgelopen door het bos. Het was warm,wat het lopen wel vermoeiend maakte. Vooral het laatste rechte stuk naar Melide. Daar liepen we pal in de zon.

 Melide    De weg naar Melide

In Melide op zoek naar de refugio. Er was markt, dus het was lekker druk. We zitten in de municipal. 1 snurker is alweer gesignaleerd. Daar drukt Irene vanacht een kussen op zijn mond.

Nog over 9 mei 2009, van Portomarin naar Pallas de Rei, Een etappe van 24 kilometer. Na een goede nachtrust en een ontbijt vertrokken. Eerst naar beneden over de brug en toen direkt steil omhoog over een bospad. Tussen weilanden door. Af en toe langs de weg, maar er was niet veel verkeer. Dan is het niet zo erg. In Gonzar hebben we koffie gedronken daarna weer met lichte steiging verder omhoog. Bij Ventas de Naron op een picknickplek brood gegeten met een bakje thee.

 houten kruis bij Ventas de Naron

Later nog een fruitstop en weer een uur later een colastop. ( Ze hadden geen ijs). De route ziet er deze keer heel anders uit voor Jopie. Dan kan liggen aan het feit dat i.p.v. stortbuien het nu 25 graden is en de zon volop schijnt. Om half 4 waren we in Palas de Rei. In aubergue Buen Camino ingeschreven. Er waren nog drie bovenbedden vrij.

Er was ook nog op het plein poppenkast. Er stonden ongeveer 30 stoelen klaar. Er zat een man met een paardenhoofd en vier kinderen. We hebben ze niet een keer horen lachen. Veel werk voor weinig publiek. Gegeten bij de aubergue. We kregen nog een Jacobea likeurtje, speciaal voor pelgrims. Lekker zoet, mucho alcohol. Toen naar bed.

 senecio jacobea (wordt denk ik de likeur van gemaakt) St. jacobskruid

Nog over 8 mei 2009, van Sarria naar Portomarin. Een etappe van 21 kilometer. Deze ging door 20 dorpen en gehuchten. Een hele mooie etappe, waar we de honderdkilometerpaal gepasseerd zijn. We komen dus al in de buurt van Santiago. De etappe van 7 mei voerde ons ook langs al dit soort dorpjes. Tussen weilanden door, over de oude verbindingweggetjes tussen die dorpjes. Overal stenen muurtjes, waar veel hagedissen zich in verstoppen. Deze hebben groen lijven met blauwe hoofden. Ze warmen zich op in de zon en kunnen dan snel wegrennen als we eraan komen.

De herberg van Portomarin is erg mooi. En hygienisch. s'avonds hebben de oude pelgrims daar 1,75 bak lasagna per persoon op zitten eten. De jonge pelgrim had aan 0,5 bak voldoende. Dit in de magnetron bereid, het smaakte prima. s' avonds nog een bericht op dit weblog geplaatst, maar door onbekende omstandigheden is dat niet opgeslagen. Vandaar dit verkorte bericht.

 Portomarin

Tot zover,

Groeten van Jopie Kees en Irene

en knuffels voor  Pepijn, Merel en Pascal en natuurlijk voor Rom en Rosie.

Hola thuisfront,

Hier is weer een bericht van de santiagogangers, Gisteren van Ruitelan naar Alto de poio gelopen. De tweede zeer inspannende etappe. We begonnen met een aardige klim over het oude pelgrimspad. Er stonden mooie gele primula´s langs de kant. Kees was met zijn hoge snelheid het voetgangerspad voorbij gelopen en heeft de route voor de fietsers genomen. Irene probeerde hem nog terug te halen maar hij was al te ver weg. Dus moest irene ook nog weer met hoge snelheid terug naar het goede pad om vervolgens Jopie weer in te halen.

Bij de bar in la faba kwamen we weer bij elkaar. Na de koffie weer verder gelopen. Een hele mooie route over oude verbindingspaden tussen de verschillende dorpen. Met mooie vergezichten. Via het mooie dorp O Cebreiro. Daar hebben we nog een lekker broodje met ham gegeten. Ook nog de Alto de San Roque overgestoken. Op 1270 meter hoogte. Er staat daar ook een mooi beeld van een pelgrim die tegen de wind en regen in door probeerd te lopen.

Wij hadden geen wind en regen, maar alleen maar zon. Irene moest van twee zweedse pelgrima´s wel 7 keer een foto maken. Gelukkig waren ze wel tevreden met alle foto´s. Toen door naar Alto de poio. Met een venijnige klim op het eind. De refugio was nul komma nul op de schaal van Jopie. Vies, onverzorgd en het bed was een zure bak. Er kwamen niet veel mensen bij dus het was wel lekker rustig. Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Wel nog lekker in de zon gezeten

Vanochtend om kwart voor acht vertrokken, zo snel mogelijk weg uit de zooi. Een niet zo zware etappe. Na een uurtje lopen hadden we al 5 kilometers erop zitten. Dus tijd voor een ontbijt. Tostades met een lekker bakkie thee, geserveerd door een bevallige dame in een lekker strak broekje met uitpuilende love-handles. Na een uurtje verder, over oude veedrijverpaadjes. Ook nog achter een kudde koeien die naar de wei gingen aangelopen. Over een holle weg langs heel oude dikke kastanjebomen. Ook daar moest irene weer foto´s maken van pelgimado´s. Deze keer kreeg ze hulp van een oude spanjaard, die daar wandelstokken zat te snijden. Hij wist waar je moest staan om de beste foto te maken. En hij had natuurlijk gelijk.

Om 12 uur waren we in de refugio van Triacastela. Zeer schoon en mooi, een 8 op de schaal van Jopie. Lekker gedouched en de was wordt gedaan. Verder wat rondgehangen en in de zon gezeten, wat wil je nog meer.

Morgen gaan we naar Sarria, dan zien we wel weer.

Groeten van Jopie, Kees en Irene

Hola thuisfront,

even nog van gisteren, de etappe ging van Ponferrada naar Villafranca del Bierzo. Vandaag dus van Villafranca del Bierzo naar Ruitelan

 Villafranca del Bierzo  Ruitélan

Na een verkwikkende nachtrust en een stevig ontbijt in herberg Ave Fenix gingen we om 8 uur op pad. Het was nog lekker fris, maar Jopie deed al snel haar jasje uit. Dit i.v.m. de alternatieve route die we gekozen hadden. Camino Duro, alleen voor pelgrims die goed kunnen lopen. Lekkere klim om mee te beginnen, 30% stijgingspercentage, gedurende een kilometer. Prachtig uitzicht, mooie plantjes en vlindertjes en hagedisjes, kortom de moeite waard om je zo in te spannen. Op de bergkam een stukje vals plat en aan de andere zijde van de berg een groot bos met tamme kastanjes, die we in Nederland bij de groenteboer kunnen kopen.

 camino duro

Na een zeer pittige afdaling, duurde een klein uurtje, kwamen we aan in Trabadelo, alwaar in de herberg een Rotterdammer de koffie voor ons in schonk. Sinds 4 april was deze refugio open. Hij heeft daar ook een taxistandplaats. Na een bakkie nog wat boodschappen gedaan. Het was ondertussen ook alweer lekker warm geworden. Om een uur of een lunchen half uur later weer verder voor het laatste stuk. We hoefden niet zo lang vlak langs de weg te lopen, dat viel mee.

 Trabadelo

Om half 4 in refugio pegeño potalo aangekomen. De vislucht kwam ons tegemoet, maar raampje open en dan valt het wel weer mee. Lekker gedouched en wasje gedaan. Vanavond hier eten op tijd naar bed, morgen ook weer een pittig stukje lopen.

 refugio pegueno potalo

Dat was het dan alweer, groeten aan iedereen en een speciale knuffel voor Rom en Rosie en Ron.

Groeten Jopie, Kees en Irene

Hola Thuisfront,

Hier is weer een nieuw verhaal van de pelgrims. Gisteren 2 mei ben ik door twee gebruinde pelgrims van het station afgehaald.De reis was voorspoedig verlopen. In het vliegtuig zaten ook Youp van het Hek en Winston Bogarde. Maar die gingen niet naar Santiago lopen. De treinreis was lang en het grootste gedeelte heb  ik met mijn ogen dicht gezeten. De seniorpelgrims hadden een slaapplaats voor mij geregeld dus dat was ook mooi.

Na wat nieuwsfeiten uitgewisseld te hebben hebben we een heerlijke salade gegeten en om ongeveer tien uur gingen we slapen. Deze keer geen snurkers!!! Hoera, lekker geslapen.

  kasteel van Ponferrada

Vanochtend een luxueus ontbijt genuttigd, thee en boterhammen, en om kwart voor acht op pad gegaan. We namen de rustige route, eerst nog door de stad en later veel tussen de wijnvelden door. Ook veel kersenbomen met groene kersen gezien. Het was erg heet, zo heet hebben Kees en Jopie het nog niet gehad. Jopie liep vanaf het begin in een t shirt en Kees en ik trokken ook al gauw de jassen uit. Na twee uur lopen een lekker bakkie cafe con leche en een colaatje. Na nog eens twee uur een lunch in de schaduw en toen het laatste stuk van deze onverwacht zware etappe. Het was zwaar door de warmte en het gebrek aan een verkoelende wind. Het was wel een hele mooie etappe. Niet te veel asfaltwegen, maar mooie paadjes door de velden.

In auberge Ave Fenix ontvangen met een lekker glas water, wat is dat toch lekker om bij te komen. We zijn al gedouched en weer opgefrist. Ik had een grote blaar op mijn kleine teen. Deze is echter vakkundig verzorgd door de hospitalero.

Ave Fenix

Even voor de goede orde Kees heeft een megazware rugzak!!! En oma Jopie was heel blij met de brief van Merel.

Tot zover, buenas dias

Groeten van de pelgrims, Irene, Jopie en Kees